Geredigeerd worden: doodeng, leerzaam, of allebei?

Ik zag er enorm tegenop om een redacteur te zoeken en ik heb het wekenlang voor me uit geschoven. Ik was op zoek naar iemand die kritisch was, maar ook aardig. Iemand die ervaring had en professioneel was, maar niet te duur. Iemand die goed keek naar de verhaallijn, maar ook mijn manier van schrijven zou begrijpen. Kortom: ik had wat eisen en geen idee hoe ik iemand moest vinden die daaraan voldeed.

Waar begin je?

Ik begon door een paar weken lang rustig allemaal redacteurs op te zoeken. Sommige volgde ik op Twitter, anderen koos ik op hun SEO-vaardigheden en ik heb wat aanraders gekregen van collega-auteurs. Een enkeling heeft een prijsindicatie op de website staan, de anderen zeggen dat je maar moet mailen voor een offerte. Ik probeerde te kiezen op basis van alleen de website en het beeld dat men naar buiten bracht, maar het was te moeilijk.

Ik had geen idee waar ik moest beginnen. Nog nooit hoefde ik iemand te kiezen om mee te werken, waarbij het ook nog erg van belang was dat ik ermee op kon schieten. Tijdens studies word je gewoon ingedeeld en als ik een tandarts of dokter zoek, doe ik dat enkel en alleen op basis van geografie. Maar dit was iets groters.

 

Het regent e-mails

Ik realiseerde me vrij snel dat het niet mogelijk was om deze keuze te baseren op websites alleen, dus heb ik zo’n tien tot vijftien redacteurs (of redactiebureaus) gemaild. Daarin vroeg ik ze een korte proefredactie te doen van zoveel pagina’s als ze nodig achtten om hun kunsten te laten zien, en wat het zou kosten om het hele manuscript te laten redigeren.

De reacties dropen langzaam binnen en er zaten wat pareltjes tussen. Een iemand stuurde een proefredactie waarin gepoogd werd om mijn schrijven om te zetten in iets wat het totaal niet was, met een bijbehorende e-mail waar je u tegen zegt. Ik hou van iemand die grondig is, maar niet als er over mijn schrijfstijl heen gebulldozerd wordt.

Veel reacties die ik kreeg waren van redacteurs die geld vroegen voor een proefredactie. En ik snap dat ergens, echt waar. Ze krijgen vast veel mails van mensen die hen mogelijk willen inhuren. Maar ik snap het ook niet. Als potentiële klanten je benaderen, is dat je kans om ze om te zetten tot daadwerkelijke klant, door te bewijzen dat je goed bent en dat ze hun hele manuscript aan je toe moeten vertrouwen. Het is niet het moment om geld te verdienen. Dat komt daarna pas. Ik heb daarom ook alle redacteurs die terugmailden dat ze niet maar m’n manuscript wilden kijken tot er geld bij kwam kijken, van mijn lijst afgestreept.

 

De keuze

Omdat ik sinds kort zelf mijn eigen bedrijf ben begonnen, ging mijn voorkeur eigenlijk al vrij snel uit naar iemand die ook een dergelijke ondernemende geest had. Mensen die hun dromen najagen, wil ik stimuleren. Ik had wel wat bureaus gemaild, maar die reacties waren zo zakelijk en afstandelijk, dat het me al snel op ze deed afknappen. Ik zocht juist de persoonlijke klik.

In eerste instantie had ik er veel moeite mee, maar met een van de redacteurs liep het contact vanaf het begin soepel en ik kon me echt goed vinden in haar opmerkingen in de (gratis!) proefredactie. Uiteindelijk heb ik dan ook gekozen voor Bianca van Manuscriptredactie.nl. Tijdens de oriëntatie realiseerde ik me al dat ik met mijn droombudget niet ver zou komen en met de realisatie dat ik de BTW terug zou krijgen, nam ik de kosten voor lief.

 

De rode pen

Ik was ontzettend benieuwd naar de feedback die Bianca zou geven. Het verhaal was reeds gelezen door beta-lezers, dus ik wist dat de grote lijn klopte, maar ik wist ook dat ik wat valkuilen had waar het zinsstructuur betrof. Ergens vond ik het wel eng om feedback te vragen aan iemand die al vele teksten onder ogen heeft gehad, maar ik ben ook wel een persoon die haar gevoelens (meestal) goed gescheiden kan houden van het zakelijke. Dat lukte me hierbij ook redelijk.

Toen ik de eerste verbeteringen terugkreeg, scrolde ik er doorheen en besefte dat ik het met vrijwel alles eens was. Sommige zinnen of woorden werden geschrapt, anderen anders geformuleerd en er miste een goede uitwerking van één personage, waar ik door de redactie op gewezen werd. Er waren ook een paar kleine stukjes die echt helemaal geschrapt moesten worden, wat wel een beetje pijn deed. Ik wist dat het moest, wat ervoor zorgde dat ik heel snel op de delete-knop heb gedrukt, maar dat vond ik het moeilijkst.

 

Steun en toeverlaat

Als uitgever in eigen beheer ben je alles. Je bent schrijver, proeflezer, corrector, redacteur, marketeer, verkoper… Ik vergeet vast nog enkele rollen. Een van de belangrijkste dingen, die ik zo fijn vond aan de samenwerking, was dat ik het even niet meer alleen hoefde te doen.

Ik vond het erg prettig om iemand te hebben aan wie ik mijn vragen kon stellen over het verwoorden van iets, of over hoe een stuk overkwam. En een kritische blik van een andere partij zorgt voor een frisse wind die elk document kan gebruiken (mits het digitaal is. Je wilt niet dat de papieren wegwaaien. Ha-ha).

 

Eindresultaat

Naast een beter leesbaar verhaal, heb ik ook veel geleerd over mijn ‘standaard’-fouten, die me in de toekomst gaan helpen bij de eerste redactieronde (die ik zelf doe). Ik ben heel blij met hoe het boek uiteindelijk geworden is. Het is een eindresultaat dat ik nooit alleen had kunnen bereiken en ik ben dankbaar voor iedereen die daar een steentje aan heeft bijgedragen.

Ik kan niet wachten tot jullie het kunnen lezen.

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInDeel dit met je vrienden!

Een gedachte over “Geredigeerd worden: doodeng, leerzaam, of allebei?

Laat een reactie achter