Van de oude hardeschijf (deel 2)

Deze week weer een terugblik naar mijn schrijven van vroeger. Ik vermoed dat ik dit in 2011 heb geschreven, toen ik ongeveer negentien was.

Enige voorkennis: de ouders van Jeremy en Tess zijn een stel en ze wonen sinds kort met z’n vieren in een huis, maar de nieuwe broer en zus hebben een hekel aan elkaar.


Toen hij thuiskwam van het hardlopen (relevant, maar wordt niet genoemd, want vroeger hield ik minder van relevantie) was Tessa nog maar net wakker en zat ze in haar pyjama voor de tv tekenfilms te kijken. Het goede leven van een scholier…

‘Waar kom jij nou weer vandaan?’ vroeg ze verbaasd aan Jeremy. Feel the hate. Voor hij antwoord kon geven begon ze echter alweer een nieuwe zin.

‘Ah, daarom heb je geen vriendin. Niemand wil zoenen met zweterige apen,’ glimlachte ze schijnheilig. Oh burrrrrn. 

‘Niet iedereen heeft de behoefte iedereen van het andere geslacht te bespringen,’ reageerde hij geïrriteerd. True. De Tessa in dit verhaal was een beetje losbandig.

‘Oh!’ reageerde ze verbaasd. ‘Natuurlijk! Je bent homo. Dat verklaart zo enorm veel.’ Natuurlijk de enige reden.

Hoofdschuddend liep Jeremy door naar de keuken en pakte een flesje water uit de koelkast. Vervolgens liep hij terug naar de woonkamer, waar hij op de bank wilde gaan zitten, om even uit te rusten voor hij ging douchen. Hij wilde zich niet steeds zijn eigen kamer in laten jagen, omdat Tessa hem niet kon verdragen.

‘HO! Wat doe je?’ vroeg Tessa, die opgestaan was, terwijl Jeremy voor de bank ging staan om zich een seconde daarna te laten vallen.

‘Zitten.’

‘Oh, nee! Jij gaat eerst douchen. Ik hoef geen bank die voor de rest van mijn leven naar jouw zweet stinkt.’ Tessa pakte de luchtverfrisser al van een bijzettafeltje en begon in Jeremy’s richting te spuiten. Ik. Vind. Mezelf. Hilarisch.

‘Hou op!’ riep hij. Met zijn armen bewoog hij in haar richting om de spuitbus af te pakken.

‘Ga onder de douche!’ riep ze terug en ze bleef naar hem spuiten.

‘Wat is hier aan de hand?!’ vroeg Alfred, die in de deuropening was komen te staan. Alfred, de sullige stiefvader. Mooie naamkeuze, al zeg ik het zelf. 

‘Jeremy, kom hier,’ beval hij zijn zoon, zodat hij niet meer in de straal van de luchtverfrisser stond. Vrij slimme oplossing wel. 

‘Hij wil op de bank gaan zitten zonder gedoucht te hebben.’

‘En daarom begint zij me onder te spuiten met die vreselijke stank waar dit hele huis naar ruikt!’

‘Jeremy, ga maar douchen. Je kunt inderdaad niet zo, na het joggen op de bank ploffen.’ O nee, zijn vader kiest de kant van Tessa. Ik voorzie wrijving in hun toekomst… Ook omdat ik dat aan het verhaal heb toegevoegd… 

‘Het zal wel,’ zuchtte hij en hij liep naar boven, om te douchen.

Tessa spoot nog even op de plek waar hij had gestaan en zette vervolgens een raam open om de overtollige luchtverfrisser weg te laten waaien. Daarna plofte ze weer op de bank en richtte zich op de tekenfilm. In haar ooghoeken zag ze Alfred staan, die even naar haar keek, toen naar de tv en vervolgens naar de keuken liep. Zie je het voor je?


Hoewel het niet het bestgeschreven stuk ooit is, heb ik het dit keer niet gedeeld om aan te tonen hoe slecht mijn schrijven was. Ik wilde vooral een hilarisch stukje delen, waar ik altijd weer om moet lachen als ik het teruglees. Dit verhaal heb ik helaas nooit afgeschreven en nu mijn schrijven zo verbeterd is, zal ik het waarschijnlijk ook niet afmaken. Het verschil zal dan te groot zijn en ik heb voorlopig te veel ideeën om oude verhalen nieuw leven in te blazen. Maar gelukkig zijn sommige scènes goed als komische toevoeging aan deze blog 🙂

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInDeel dit met je vrienden!

Laat een reactie achter